 |
|
AKO Literatuurprijs voor Hans Münstermann
|
10-11-2006
De voor de AKO Literatuurprijs genomineerde schrijvers werden dit jaar niet per limousine naar de uitreiking gebracht maar per helikopter. Om de band met Schiphol nog eens extra in de verf te zetten (de kiosken daar behoren tot de best verkopende in Nederland) had AKO een hangar bij de luchthaven gekozen als locatie voor het diner. Van de genomineerden ontbrak alleen Joris Note. Hij had aangegeven zich bij zo’n gebeuren niet thuis te voelen.
Voorzitter van de jury was Prinses Laurentien. Zij vertelde dat de jury, die in totaal 345 boeken te beoordelen had gekregen, bijzonder onder de indruk was van de breedte van het aanbod. Wat daarop verder volgde, ontging de kijkers naar RTL Boulevard, waarin net als in 2004 en 2005 beelden van de uitreiking live werden uitgezonden. Er werd teruggeschakeld naar de presentatoren die de zes genomineerden via korte statements nog eens de revue lieten passeren.
We kregen gelukkig nog wel mee dat de jury - die verder bestond uit Jos Borré (De Standaard), Johan De Haes (VRT Radio), Elsbeth Etty (NRC Handelsblad), Rob Schouten (Trouw en Vrij Nederland) en Wim Sanders (de winnaar van de literatuurquiz ‘De avond van het boek’ 2005) – had gekozen voor een roman waarin de schrijver je door zijn sterk visuele taalgebruik als in een film op sleeptouw neemt langs al te verwarrende emoties, een roman waarin een zomerdag in 1960 centraal staat. Zeker na die laatste mededeling wisten insiders dat Hans Münstermann met zijn roman De bekoring, een uitgave van Nieuw Amsterdam, de winnaar was.
Na Het gelukkige jaar 1940 (2000), Je moet niet denken dat ik altijd bij je blijf (2001), Certificaat van echtheid (2003) en De Hitlerkus (2004) is de nu bekroonde roman de vijfde over Andreas Klein. Hij is de zoon van een Duitse vader en een Nederlandse moeder die op 10 mei 1940 in Arnhem zijn getrouwd. In deze roman zijn drie verhaallijnen in elkaar geweven. Twee gaan over de moeder die in 1960 haar gezin met zeven kinderen verlaat en die in 2004 overlijdt. In de derde verhaallijn schrijft Andreas een boek over J.C. van Erpen, de in 1960 gestorven architect van de Harmoniehof in Amsterdam-Zuid waar het gezin Klein woont.
De bekoring draait om één dag in juli 1960. Dat was de dag waarop de moeder van Andreas schijnbaar voorgoed de deur van hun huis achter zich dichttrok. Hij zou dat altijd als een verraad tegenover hem blijven voelen, ook omdat het uitgerekend op zijn verjaardag was. Na haar dood terugdenkend aan toen, beseft hij echter in welke hel zij moet hebben geleefd. ‘Münstermann roept die hel op in een geserreerde stijl waarin hij veel aan de verbeelding overlaat,’ schreef AKO-jurylid Elsbeth Etty in haar recensie in NRC Handelsblad, die zij besloot met de vaststelling nooit eerder, op de film De noorderlingen van Alex van Warmendam na, het voorspel tot de bevrijdende jaren zestig in Nederland sterker verbeeld te hebben gezien dan in ‘deze zedenschets over een tijd waarin volgens sommigen “geluk nog heel gewoon was”.’
Samen met Jacques Hendrickx schreef de in 1947 geboren Hans Münstermann onder de naam Jan Tetteroo de romans No flash (1992), De laatste Nederlandse man (1993), Korte historie van het Nederlandse volk (1995), Protocol overspel (1997), De fantastische Boris Engel (1998) en Bozoc (2001).
De andere genomineerden voor de AKO Literatuurprijs waren Stefan Brijs met De engelenmaker (eerder ook voor de Gouden Uil en de Libris Literatuur Prijs genomineerd), Joris Note met Hoe ik mijn horloge stuksloeg, Frits van Oostrom met Stemmen op schrift, Dimitri Verhulst met De helaasheid der dingen en Christiaan Weijts met Art.285b.
Tekst en copyright: Jef van Gool / Literatuurplein (bron: LiTTerair (pagina 433) van 10 november 2006).
|
| Gekoppelde auteur: Hans Münstermann |
| Gekoppeld boek: De bekoring |
|
 Terug naar het nieuwsoverzicht
|
|
|
Versie: 3.0.0 |
Aanmelden
